Bu sabah işe gitmek zorunda kalmasak, sabah uykusu öğleye kadar sürse.
Zamanı bi kere durdurabilsek en sevdiğimiz yerinde hayatın.
Hep bahar gelse, hiç gitmese.
Okullar hafta sonu, tatiller hafta içi olsa.
Hayatın mesai saatlerinde ömrümüzü tüketmesek.

Her yol Ankara’ya değil de bir kere de bizim istediğimiz yere çıksa.
Aman sabahlar olmasa, dibine vursak sarhoşluğun.
Her yerde deniz olsa, akşamüstü çıplak ayakla sahilde yürüsek.
Alçaklara da kar yağsa, yazın da kardanadam yapabilsek.
“Adam sende, hayat üç günlük, boş ver” diyebilsek.
Günahımızı alsalar, herkes cennete gitse.
Üç doğru bir yanlışı götürse.

sonerium, 24.04.2009 – Göcek